Durum vaziyeti.

vaziyetname tarafından

Yılbaşından hemen önce üşütmüşüm. Bayağı bir direndim, lakin boyu devrilesice 2013’ün son günü grip kazandı. Bir gün sesim tamamen gitti, çıkmadı. En çok tedaviyi etkileyecek diye korkmuştum, neyse antibiyotik filan toparlandım. Tedavi de bir yandan devam etti.

Şua ile Cemo çok iyiler. Bugün, ikinci grup toplam altı Cemo’nun dördüncüsü bitti, kaldı iki tane. Toplam 35 Şua’nın da 15.si bitti, 20 tane daha var. Şu ana kadar çok sarsıcı olmadı. Ayrıca saçlar da, henüz ileri düzeyde dökülme yapmadı. Sağ ve/veya sol tarafları – ense de olabilir-, uzatıp tepede toplama yapmak suretiyle kurtulabilecek durumda. Lepiska. Diren ben!

Bir küçücük notçuk:

Şua sırasında çalan müzikler konusunda teknisyenlere, hemşirelere zerre kadar kızmıyorum. Hepsi o kadar iyi niyetli, şefkatli ve tatlı ki, sadece dikkatleri başka yerde. Bugün de arada “Sessiz Gemi”nin Fransızca orijinali çaldı (işin gerçeği benim algım bayağı bir seçici oldu galiba). Durum çok komiğime gidiyor. Memet’in deyimiyle “siyah fikra”.

Moralimin bir aşağı bir yukarı inip çıkmasından da rahatsız değilim. Moralimin bozulması artık moralimi bozmuyor yani.

Böyle oluyormuş demek ki. Artık kanıksamak mı deniyor, alışmak mı her neyse, bu bana çok iyi geliyor.

Reklamlar