Deja vu

vaziyetname tarafından

Cemo’nun birinci kürü, 2 adet esas oğlanın ve onlardan önce hazırlık, sonra destek artı temizlik için verilen, izotonik, premedication (ön ilaçlama denebilir), kortizon, damar temizleyici, idrar söktürücü ve adını hatırlayamadığım başka faydalı şeylerin birbiri ardına toplam 7 saatte damarlarımın içine zerk edilmesiyle bugünlük biteli 4, 5 saat oluyor. Yarınki destek serumlarından sonra 1. kür tamamlanmış olacak. Bunlardan 21’er gün arayla 3 kür daha yapılacak, sonrasında pet çekilecek. Ondan sonra bakacağız. Şimdilik sonrasını düşünmek istemiyorum.

Bir ara hemşire serumları değiştirirken, birini elinden düşürür gibi oldu ama tuttu. Ben önemli değil, yeni bir tane alırdık deyince, Cemolardan birini (Takso bişey… unuttum şimdi adını) gösterip bunun 1,2 damlası bile yere dökülseydi, herkesi odadan tahliye etmemiz gerekirdi dedi. E hemşireciğim, onun koca bir şişesi benim içime dökülüyor, hem de iğneyle direkman… Bir zamanlar lobotomi de tedavi olarak yapılıyormuş ya, işte o hesap, Cemo ilen Şua da bir zaman sonra katran kuştüyüne bulanıp tıp aleminin sınırları dışına bırakılacaklar, aforoz edilecekler bence. Biz bunları bu insancıklara nasıl yapıyormuşuz diyerek…

Kafa gene Cemo kafası, yüksek, hiper, ajite. İyi tarafı bu kafada insanın aklına kötü ihtimaller pek gelmiyor. Gelse bile sallamıyorsun, ben sallamıyorum yani. Uyku ilacı verdiler. Para etmedi. Ben oturuyorum, Bilge uyudu, o dün gece hiç uyumadı.

Sabah odaya ilk girdiğimden beri Crosby Stills Nash & Young, kafamın içinde bangır bangır Deja vu’yü çalıp duruyordu. Youtube’dan buldum, 5, 10 kere dinledim. Rahatladım. Çok iyi geldi.

Hastaneden naklen bildirdim.

Reklamlar