Carpe diem mi diyem ne diyem?

vaziyetname tarafından

Bu işin ta başından beri -tamı tamına birbuçuk yıldır-, biri biterken öbürü de başlar -vermesin allah-, hep bir teslim tarihi. Doktorla randevu, çekilecek tomografi, zerk-i cemo, verilecek kan, şua, tekrar doktor, bir daha kontrol, şimdi aşı, hadi pet ct, sonra kan, bilahare kontrastlı bt, sıra doktorda, önce şu bitsin, sonra bakarız, vs, vs, vs.

Bıktım, bir. Bunların bitmesini beklersem, çok beklerim gibime geliyor, iki. Artık böyle. Yersem.

İyi tarafından bakacak -bir sağlama yapacak- olursam… Hayatının geri kalanında, bir hafta acı çekeceksin, iki hafta normal yaşayacaksın deseler, ne derim diye düşündüm. Herhalde, değil, kesin öpüp başıma koyardım.

E o halde, “carpe diem”. Bugüne kadar niye diyemedim bilemiyem.

Reklamlar