Ama…

vaziyetname tarafından

“Fakat” ve “lakin”le eş anlamlı olmasına rağmen onlardan kaypaktır “ama”… Aynı cümle içinde, önce söylediğinin hemen peşinden tam tersini utanmadan söyleyebilmeni sağlar. Bunu yaparken de tam tersini söyleyerek yok etmiş olman gereken o baştaki şey de aslında yok olmaz, orada öylece durur. Ve bu, işin içinde “ama” olduğu için normal durur. Konuşan için çok kullanışlıdır, dinleyene sıkıntı verir.

Bu hastalığın başından beri, hastalığın yanında bir de “ama” ile uğraşıyorum.

“Akciğer kanserisiniz ama hücre tipiniz bir şans.” “Kanseriniz 4. evre ama lenf metastazı olduğu için 3. evre de diyebiliriz.” “Evet öleceksiniz ama moralinizi yüksek tutun.” “Kanserli doku neredeyse yok olmuş ama radyoterapi ciğerlerinizin ağzına sıçmış.” “Lenfler temiz ama atipik hücrelere rastladık”. “O atipik hücreler kansermiş ama hücre tipinde değişme yok.” “Öleceksiniz ama hemen değil.” vb vb diye diye geldik bir hafta öncesine.

Bir hafta önce: “Temiz görünüyor ama bir de onkoloğun görmesi lazım”. Evvelki gün: “İltihaba benziyor ama bir PET çekip emin olalım”. Dün: “PET’e gerek yok ama 6 hafta sonra tekrar bir tomografi çekelim”.

Seninle çok zor oluyor “ama”cım ama sensiz de çok zor…

Reklamlar