Altı harfli (III)

vaziyetname tarafından

Cıs

Bütün bu tavırların, özünde iyi niyetli olduğunu ve bir tür batıl inanç, doğululuk, fedakarlık -artık adına ne derseniz- içerdiğini içtenlikle kabul etmekle beraber esas nedenin “kanser”in o katman katman kötülük dolu çağrışımları ve elbette insanı bekleyen o uzun ve acılı ölümün korkusuyla başa çıkma yöntemleri olduğunu düşünüyorum. Bazıları üstüne gidip, hafife alıp, dalga geçiyor, bazıları da hastalığın adını dillendirmemek suretiyle “hastalığı çağırmayarak” veya hastalığı yok sayarak ölümü uzak tuttuklarını düşünüyorlar.

Çünkü kanser olduğunu öğrendiğinde sana hayatında ilk defa son derece açık, seçik, ciddi ve gerçek bir ölüm tebligatı yapılmış oluyor, ama birkaç ay içinde ama birkaç yıl sonra mutlaka öleceğin sana bildiriliyor. Herkes bir gün öleceğini biliyor bilmesine elbette ama inanmıyor. İçten içe “yukarıda” kendisine bir ayrıcalık yapıldığını düşündüğü için kanser olduğunu öğrendiğinde büyük bir şangırtı kopuyor. Öleceğin söylenince hayatın kıymete biniyor. Çok klişe olacak ama insanlar öleceklerine inansalardı dünya katiyen bu halde olmazdı.

Böylece destursuz kanser, ur, tümör filan demenin hele ölüm mölüm konuşmanın “cıs” olduğunu öğrenmiş oldum.

Reklamlar