Rehine

vaziyetname tarafından

Bir gün Bilge “Kanser bizi rehin aldı” dedi, “Biz artık kanserin rehineleriyiz”. Halimiz bundan güzel anlatılamaz.

Hayat bizim için pet’ler arasındaki üç dört aylık blok zaman dilimlerinden -segment mi demeliyim- ibaret bir hale geldi. Geleceğe dair -plan demeye cüret edemem- her düşünce daha zihnimde “Eğer pet temiz çıkarsa” diye başlıyor ve temiz çıkmama ihtimali de olduğu için aman hayal kırıklığı olmasın diye orda kalakalıyor. Kalsın. Bundan şikayetçi değilim, hâşâ… Dört yıl önce teşhis konduğunda bu kadar yaşayabileceğimi düşünemezdim bile, şimdi ise önümde plansız da olsa, dörder aylık dilimler halinde de olsa, yaşayacağım daha zaman var gibi görünüyor.

Geçen hafta çektirdiğim pet temiz çıktı. Felekten bir dört ay daha çaldım yani. Sevinçliyiz.

Artık çok da kafaya takmamaya çalışıyorum, kanser dediğin “moralini yüksek tut”la “ışıklarda yürüsün” arasında geçen süre değil mi zaten, ama kısa ama uzun…

Reklamlar